اسید سباسیک یک اسید دی کربوکسیلیک آلیفاتیک با زنجیره مستقیم با فرمول مولکولی C10H18O4 و فرمول ساختاری HOOC-(CH2)8-COOH است. این دارای یک گروه کربوکسیل در هر انتها است که توسط یک زنجیره مرکزی از هشت گروه متیلن به هم متصل شده است که منجر به ساختاری نسبتا منظم و خطی می شود. دو گروه کربوکسیل بسیار واکنش پذیر هستند. آنها می توانند تحت استریفیکاسیون با الکل ها قرار گیرند و در واکنش های پلی تراکم شرکت کنند تا پلی استرها را تشکیل دهند و اسید سباسیک را به یک ماده اولیه اسید دی کربوکسیلیک رایج در سنتز مواد پلیمری تبدیل کنند.
از نظر ساختار مولکولی، زنجیره متیلن مرکزی بلند درجه ای از انعطاف پذیری را به مولکول می دهد، در حالی که گروه های کربوکسیل انتهایی مکان های فعال لازم برای پلیمریزاسیون را فراهم می کنند. این پیکربندی ساختاری امکان تشکیل بخش‌های پلی استر طولانی را در هنگام واکنش با دیول‌ها فراهم می‌کند و در نتیجه بر انعطاف‌پذیری، عملکرد دمای پایین-و خواص مکانیکی مواد تأثیر می‌گذارد. در مقایسه با{3}}اسیدهای دی کربوکسیلیک با زنجیره کوتاه، اسید سباسیک دارای زنجیره کربن طولانی تری است که با تنظیم کمیت مورد استفاده در طراحی پلیمر، امکان تنظیم دقیق-خواص کلی مواد را فراهم می کند.
ساختار خطی دی کربوکسیلیک اسید سباسیک اسید حکم می کند که یکی از کاربردهای اصلی آن در تولید مواد پلی استر و پلی اورتان است. پلی تراکم با انواع مختلف دیول ها، پلی استرهای پلی استری با ساختارها و خواص مولکولی متنوع به دست می دهد که متعاقباً برای تولید موادی مانند الاستومرهای پلی اورتان، پوشش ها و چسب ها استفاده می شوند. گروه های کربوکسیل دوگانه واکنش پذیری بالا را تضمین می کنند، در حالی که زنجیره کربنی مرکزی طولانی انعطاف پذیری بخش های پلیمری را افزایش می دهد و اسید سباسیک را برای کاربردهای مواد بسیار ارزشمند می کند.