آزمایش اسید سباسیک در درجه اول برای ارزیابی خلوص و ترکیب ماده خام و تأیید مناسب بودن آن برای فرآیندهای تولید بعدی انجام می شود. پارامترهای آزمایشی متداول شامل ظاهر، خلوص، مقدار اسید، رطوبت، نقطه ذوب و سطوح ناخالصی های مربوطه است. در این میان، خلوص یک شاخص کلیدی کیفیت است. از آنجایی که اسید سباسیک یک اسید دی کربوکسیلیک است، گروه های کربوکسیل آن را می توان از طریق تیتراسیون تجزیه و تحلیل کرد. یک محلول قلیایی استاندارد، گروه‌های کربوکسیل را در نمونه خنثی می‌کند و اجازه می‌دهد مقدار اسید بر اساس حجم تیتر مصرف‌شده در کنار سایر روشهای تحلیلی برای ارزیابی کیفیت محصول محاسبه شود.
در آزمایشگاه، تیتراسیون اسید-روش استاندارد برای تعیین مقدار اسید است. یک نمونه دقیق وزن شده از اسید سباسیک در یک حلال مناسب حل می شود، یک نشانگر مناسب اضافه می شود و محلول با محلول استاندارد هیدروکسید پتاسیم (یا یک قلیایی دیگر) با غلظت شناخته شده تیتر می شود. پس از رسیدن به نقطه پایانی مشخص شده، حجم محلول استاندارد مصرفی ثبت می شود و مقدار اسید با استفاده از جرم نمونه و غلظت تیتر محاسبه می شود. در حالی که این روش نسبتاً ساده و مناسب برای کنترل کیفیت معمول در طول تولید است، در طول آزمایش واقعی باید دقت شود تا از انحلال کامل نمونه و تعیین دقیق نقطه پایانی تیتراسیون اطمینان حاصل شود تا خطاهای اندازه گیری به حداقل برسد.
علاوه بر تعیین مقدار اسید، می توان از روش های کروماتوگرافی برای تجزیه و تحلیل خلوص و محتوای ناخالصی آلی اسید سباسیک استفاده کرد. کروماتوگرافی گازی (GC) یا کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) اسید سباسیک و ناخالصی‌های آن را بر اساس رفتار نگهداری آنها در ستون کروماتوگرافی جدا می‌کند و امکان تجزیه و تحلیل ترکیب نمونه را از طریق داده‌هایی مانند ناحیه پیک فراهم می‌کند. برای گریدهای اسید سباسیک که به خلوص بالا نیاز دارند، آنالیز کروماتوگرافی تصویر واضح تری از سطوح جزء اصلی در مقابل ناخالصی ها ارائه می دهد. شرایط کروماتوگرافی مناسب باید بر اساس خواص نمونه انتخاب شود و استانداردهای مرجع مربوطه باید برای تجزیه و تحلیل کمی و کیفی استفاده شود.
تعیین نقطه ذوب و آنالیز طیف‌سنجی نیز معمولاً از روشهای مکمل برای ارزیابی کیفیت اسید سباسیک استفاده می‌شود. سباسیک اسید دارای محدوده نقطه ذوب نسبتاً تعریف شده-می باشد. اندازه گیری نقطه ذوب به تشخیص وجود ناخالصی های قابل توجه کمک می کند. در همین حال، طیف‌سنجی فروسرخ (IR) می‌تواند ساختار شیمیایی را با شناسایی پیک‌های جذب مشخصه مرتبط با گروه‌های عاملی مانند گروه‌های کربوکسیل و متیلن تایید کند. برای نمونه‌هایی که نیاز به کنترل کیفی جامع دارند، روش‌هایی مانند تیتراسیون، کروماتوگرافی، تعیین نقطه ذوب و طیف‌سنجی فروسرخ را می‌توان برای ارزیابی خلوص و ساختار اسید سباسیک از دیدگاه‌های مختلف ترکیب کرد و در نتیجه اطمینان حاصل کرد که مواد اولیه الزامات تولید پلی‌استرها، پلی‌اورتان‌ها و سایر مواد پلیمری را برآورده می‌کند.