اسید سباسیک یک اسید دی کربوکسیلیک آلیفاتیک با زنجیره بلند با فرمول مولکولی C10H18O4 است که دارای یک گروه کربوکسیل در هر انتهای مولکول است. به دلیل وجود این دو گروه کربوکسیل، اسید سباسیک می‌تواند با ترکیبات حاوی هیدروکسیل-مثل دیول‌ها{4} تحت واکنش‌های چند تراکمی قرار گیرد و در نتیجه به طور گسترده در تهیه پلی‌استرها، پلی‌اورتان‌ها و سایر مواد پلیمری استفاده می‌شود. جرم مولکولی نسبی آن یک پارامتر اساسی در هنگام تهیه فرمول های تجربی و انجام محاسبات نظری است.
بر اساس فرمول مولکولی C10H18O4، محاسبه از جرم اتمی نسبی 12 برای کربن، 1 برای هیدروژن و 16 برای اکسیژن استفاده می کند. جرم کل با جمع کردن سهم اتم های تشکیل دهنده به دست می آید: 120 برای 10 اتم کربن، 18 برای 18 اتم هیدروژن، و 64 برای 4 اتم اکسیژن، که مقدار 202 به دست می آید. بنابراین، جرم مولکولی نسبی اسید سباسیک برابر با 202 است. g/mol.
در عمل تجربی، جرم مولکولی نسبی در درجه اول برای محاسبه مقادیر مورد نیاز مواد خام استفاده می شود. به عنوان مثال، هنگامی که اسید سباسیک تحت پلیمریزاسیون با دیول قرار می گیرد، جرم مولکولی نسبی برای تبدیل جرم به مقدار ماده (مول) استفاده می شود. سپس مقادیر خوراک خاص بر اساس نسبت مورد نظر گروه های کربوکسیل به گروه های هیدروکسیل در سیستم واکنش تعیین می شود. خطاهای قابل توجه در طول توزین یا تبدیل مواد خام می تواند نسبت گروه عاملی را تغییر دهد و در نتیجه بر فرآیند پلیمریزاسیون و وزن مولکولی محصول نهایی تأثیر بگذارد.
اگرچه جرم مولکولی نسبی اسید سباسیک یک مقدار اساسی در سنتز پلیمرهایی مانند پلی استرها و پلی اورتان ها است، اما در سراسر فرآیند محاسبه فرمولاسیون اهمیت عملی دارد. محاسبه دقیق مقدار اسید سباسیک امکان تعیین دقیق سایر مقادیر واکنش دهنده را فراهم می کند و مبنایی را برای طراحی آزمایشی و تنظیم پارامترهای فرآیند فراهم می کند. بنابراین، برای اطمینان از دقت در فرمولاسیون، محاسبات باید بر اساس خلوص واقعی و جرم مولکولی مواد خام استفاده شده باشد.