تولید صنعتی پروپیلن گلیکول در درجه اول از اکسید پروپیلن به عنوان ماده خام استفاده می کند که از طریق واکنش هیدراتاسیون تبدیل می شود. اکسید پروپیلن با آب تحت شرایط دما و فشار خاص واکنش می دهد. باز شدن حلقه اپوکسید منجر به تشکیل پروپیلن گلیکول می شود. این روش یک فرآیند صنعتی رایج است که با تکنولوژی بالغ، مواد خام به طور گسترده در دسترس و عملیات تولید پایدار مشخص می شود. در طول واکنش، نسبت پروپیلن اکسید به آب و دمای واکنش بر سرعت واکنش و ترکیب محصول نهایی تأثیر می گذارد. بنابراین، شرایط فرآیند باید به دقت کنترل شود تا نیازهای تولید برآورده شود.
در فرآیند تولید معمولی، اکسید پروپیلن و آب به سیستم واکنش وارد می‌شوند تا تحت شرایط مناسب هیدراته شوند. از آنجایی که واکنش بین پروپیلن اکسید و آب می تواند نه تنها 1،2-پروپیلن گلیکول، بلکه محصولات جانبی مانند دی پروپیلن گلیکول و تری پروپیلن گلیکول تولید کند، نسبت واکنش دهنده و شرایط واکنش نیاز به کنترل دقیق دارد. پس از اتمام واکنش، مخلوط حاصل حاوی پروپیلن گلیکول، آب و مقادیر کمی از الکل‌های دیگر است. مراحل جداسازی و خالص سازی بعدی معمولاً برای به دست آوردن یک محصول پروپیلن گلیکول که با مشخصات استفاده مطابقت دارد مورد نیاز است.
خالص سازی پروپیلن گلیکول در درجه اول از طریق فرآیندهایی مانند تقطیر، آبگیری و تفکیک به دست می آید. پس از درمان اولیه مخلوط واکنش برای حذف قسمت عمده آب، اجزا بر اساس تفاوت در نقطه جوش آنها جدا می شوند، پروپیلن گلیکول از محصولات جانبی مانند دی پروپیلن گلیکول و تری پروپیلن گلیکول جدا می شود. محصولاتی که به خلوص بالاتری نیاز دارند برای کاهش سطح ناخالصی تحت تقطیر جزئی بیشتری قرار می گیرند. بهینه سازی پارامترهایی مانند دمای تقطیر، فشار و شرایط رفلاکس باعث افزایش خلوص پروپیلن گلیکول و بازده محصول می شود.